Hiçbir Şey Yapmadığın O Birkaç Dakika, Aslında Neyin Başlangıcı? | Sevilay Acar - Fonksiyonel Yaşam

Hiçbir Şey Yapmadığın O Birkaç Dakika, Aslında Neyin Başlangıcı?

ARA

BİR HERTZ OYUĞU

Kafamı dinlemek, biraz yalnız kalmak, kalabalıktan sıyrılmak için beş on dakika, belki bir hafta, belki de yalnızca bir an ara veriyoruz deriz ya… Belki de o ara verdiğimiz yer, hayatın kendisidir. Dört duvarı olmayan bir mekân… Bir ağacın nefesi, bir dalganın sesi, bomboş bir arazinin sessizliği…

İnsanın insanla konuşmadığı, sustuğu bir an.
Bir yer.
Bir zaman.

Bedeninle değil, ruhunla olduğun bir hertz oyuğu

Hissizleştiğimiz hâlin kabuk dökümü.
Her şeyin hiçbir şey olduğu o boşluk.

Etiketlerden, olması gerekenlerden, olanlardan, yoranlardan, yorduklarından…
Sorumluluklarından, hatta üstlendiğin sorumlulukların sorumluluğundan ayrıştığın bir yer.

“Sen” dediğinin içinden seni de aldığın an.

Ve sonra…

Dolduğun, karşılaştığın o tatlı hissi kalbine, göğsüne, ruhunun ceplerine doldurduğun; sonra da her yerinden fışkıran, her yerine bulaşan bir aidiyet hâli.

Ait olduğun yeri ilk kez bu kadar net görebildiğin…

Sevildim.
Sevdim.
Sevilmedim.
Sevmedim.
Değersizdim.
Değerliydim.
Farklıydım.
Farklıydı.
Yaptım.
Yapamadım.
Olurdu.
Olmazdı.

Olurla olmazın, yaptıklarınla yapamadıklarının, olduğunla olamadığının arasından geçip, tam da olman gereken hâle döndüğün bir ada.

Kendinle birlikte her şeyi orada bıraktığın için gelen o tarifsiz hafiflik…

Hep olsa nasıl olurdu dediğin o hafiflik.

Bir balon gibi kendini boşluğa bıraktığında, kalbinde beliren o his: Her şey mümkün.

Her şey mümkün.

Yani hayal edebileceğim her şey mümkün hissi, yani o mümkünlüğe inanmışlık hali…

Bütün inanılmazların içinde büyüyen, yalnızca dikkatle bakabilenin fark edebileceği bir çiçek açıverir toprağa. Dengeyle dikilmiş bir çiçek: Dinginlik çiçeği.

Ve belki de insan tam o anda bir canlı heykel gibidir. Dışarıdan bakıldığında ana bırakılmış, kaskatı ve donmuş ama içeride bir yerlerde ruhu hareket eder. Dans eder.

O andan bu ana sızan bir dua
Tam dilinin ucunda,
söylenmeyi bekleyen.

Çünkü bazen durmak, hiçbir şey yapmamak değildir. Bazen durduğun yerde, ilk kez gerçekten hayatın içinde olursun.

Yazar Sevilay Acar’ı Instagram’da takip edebilirsiniz.

@sevilayacarr

Eşlikçi

Bir hertz oyuğu — YouTube’da dinle


YAZARIN DİĞER YAZILARI




Yasal Uyarı: Bu içerikte yer alan bilgiler yalnızca eğitim, bilgilendirme farkındalık amaçlıdır. Tanı ve tedavi yerine geçmez. Sağlık durumunuzla ilgili kararlar almadan önce mutlaka doktorunuza veya yetkin bir sağlık profesyoneline danışın.
Author: Sevilay Acar
Sevilay Acar, televizyon program editörü ve yazardır. Kültür, yaşam ve insan hikâyeleri odağında ürettiği içeriklerde; edebiyat, düşünce ve gündelik hayat arasında bağ kuran bir anlatı dili benimser. Uzun yıllar ulusal televizyon kanallarında kültür, belgesel ve yaşam programlarında editörlük yaptı; farklı mecralarda köşe yazıları ve söyleşileri yayımlandı. “Babalardan Babalara” adlı kitabın yazarı olan Acar, yazılarında çoğunlukla insanın iç yolculuğuna, anlam arayışına ve sessiz dönüşümlerine odaklanır. Çalışmalarını bağımsız yayıncı olarak sürdürmektedir.

Yazıya Katılın

Düşüncenizi, deneyiminizi veya bu yazının sizde bıraktığı soruyu paylaşabilirsiniz. E-posta adresiniz yayınlanmaz. Yorumlar yayınlanmadan önce editoryal incelemeden geçirilir.